ในภาพหลายใบของเขา แทบมองไม่เห็นเส้นขอบฟ้า มีแต่หมอกที่ค่อยๆ กลืนป่าสนเข้าไป จนไม่รู้ว่าต้นไม้จบตรงไหนและอากาศเริ่มตรงไหน ไม่มีพระอาทิตย์ตกสีจัด ไม่มียอดเขาอวดความยิ่งใหญ่ มีแค่ความเงียบสีเทาอมเขียวที่ดูเหมือนกำลังหายใจอยู่ช้าๆ
eberhard grossgasteiger เป็นช่างภาพจากเซาท์ทีโรล แคว้นภูเขาทางเหนือสุดของอิตาลี เขาเรียนพื้นฐานการถ่ายภาพฟิล์มมากว่าสามสิบปีก่อน แล้วกลับมาทำงานกับกล้องดิจิทัลอย่างจริงจังในช่วงไม่กี่ปีหลัง สิ่งที่ทำให้งานของเขาน่าหยุดดู ไม่ใช่สถานที่หายาก แต่คือวิธีที่เขาเลือกจะมองภูเขาที่ตัวเองอยู่กับมันทุกวัน
เขาถ่ายแต่ธรรมชาติ ภูเขา และป่า เกือบไม่มีคนอยู่ในเฟรม และถ้ามี ก็เป็นจุดเล็กๆ ที่ทำให้เห็นว่าฉากตรงหน้าใหญ่แค่ไหน การจำกัดตัวเองอยู่กับเรื่องเดียวแบบนี้ ทำให้เขามีเวลาสังเกตสิ่งที่คนรีบผ่านมองข้าม ว่าหมอกแต่ละวันมีน้ำหนักต่างกัน ป่าในสายฝนกับป่าหลังฝนหยุดให้อารมณ์คนละแบบ
สิ่งที่เห็นซ้ำในงานของเขาคือการลดทอน หลายภาพเหลือแค่โทนสีไม่กี่โทน ต้นสนเข้ม หมอกขาว ฟ้าเทา เขาไม่ดันสีให้จัดจ้าน ไม่เร่งความคมให้ทุกใบไม้เด่นออกมา เขายอมให้ส่วนใหญ่ของภาพจมอยู่ในความพร่ามัว แล้วปล่อยให้สิ่งที่เหลืออยู่ไม่กี่อย่างทำงานแทน ความคิดคล้ายกับที่คนพูดถึงเมื่อกลับไปหาความงามของภาพที่ไม่สมบูรณ์แบบในกล้องฟิล์ม คือไม่ต้องเห็นทุกอย่างชัด ภาพก็บอกเล่าได้
มีภาพหนึ่งเป็นต้นหลิวยืนอยู่ริมทะเลสาบใต้ฟ้ามืดครึ้ม น้ำนิ่งจนสะท้อนเงาทั้งต้น เป็นภาพที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย แต่ก็เป็นภาพที่มองได้นาน อีกภาพเป็นปราสาทเก่าโผล่ออกมาจากสายหมอก มีดอกไลแลคบานบังอยู่เบื้องหน้า ความเก่ากับความสดของดอกไม้อยู่ในเฟรมเดียวกันโดยไม่ขัดกัน
อีกเรื่องที่น่าพูดถึงคือการที่เขาเลือกเผยแพร่งานส่วนใหญ่บนแพลตฟอร์มที่ให้คนโหลดไปใช้ได้ฟรี เขาบอกว่าทำเพราะอยากเห็นว่าใครเห็นค่าในงานของเขาบ้าง อยากสร้างเครือข่ายกับคนถ่ายภาพด้วยกัน และอยากค้นหาสไตล์ของตัวเองไปพร้อมกัน การให้คนอื่นหยิบงานไปใช้ต่อ กลายเป็นวิธีที่เขาใช้เข้าใจว่าภาพของตัวเองไปสะเทือนใจใครบ้าง
งานของเขาไม่ได้พยายามพาเราไปที่ไหนไกล มันแค่ชวนให้ยืนนิ่งอยู่กับที่นานขึ้นอีกหน่อย มองหมอกที่กำลังเคลื่อน ฟังความเงียบที่ภาพนั้นเก็บไว้ แล้วบางที เราอาจเริ่มมองภูเขาลูกที่ผ่านตาทุกวันด้วยสายตาแบบใหม่
ดูผลงานเพิ่มเติมของ eberhard grossgasteiger ได้ที่ โปรไฟล์ของเขา
ชวนดูของในร้าน Portjolio
Postcard pink-flowers by Naive Flora เป็นอีกวิธีเก็บธรรมชาติไว้ในมือ ต่างกันตรงที่แทนหมอกและภูเขา ด้วยดอกไม้เส้นมือบนกระดาษเนื้อนุ่ม ของเล็กๆ ที่วางไว้ให้มองระหว่างวันได้เหมือนกัน
Photo credit: eberhard grossgasteiger / Pexels
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
