ในภาพหนึ่ง ร่างของคนคนหนึ่งไม่มีผิวหนัง มีแต่โครงเหล็กโปร่งแบบเรือนกระจก และข้างในนั้นมีดอกไม้กับใบไม้ขึ้นเต็มไปหมด
ประตูเรือนกระจกตรงช่วงเอวเปิดแง้มอยู่ ฉากหลังเป็นท้องฟ้ากลางคืนที่มีดาวตกพาดผ่าน
คนวาดคือ Tania Yakunova ซึ่งเกิดและโตที่เคียฟ ทำงานเป็นนักวาดภาพประกอบเต็มตัวมาตั้งแต่ปี 2014 และย้ายมาอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของลอนดอนในปี 2023
เธอบอกเองว่าภาพเรือนกระจกภาพนั้นเกี่ยวกับความคิดถึงบ้าน
พูดเรื่องหนักด้วยสีที่สว่าง
สิ่งแรกที่คนเห็นในงานของ Yakunova คือสี ส้มสด ชมพูอมแดง น้ำเงินเข้ม เขียวใบไม้ ทั้งหมดวางชนกันตรงๆ ไม่มีการไล่โทนให้นุ่มลง
อีกภาพหนึ่งเป็นขาเปล่าสองข้างยืนอยู่ในหญ้า มีดอกแดนดิไลออนที่ขึ้นเมล็ดแล้ว มีแมลงปอเกาะอยู่บนน่อง มีตั๊กแตนเกาะใบหญ้าใกล้ข้อเท้า
ถ้าดูเร็วๆ มันคือภาพฤดูร้อนที่สบายตา แต่สิ่งที่ทำให้ภาพนี้สะดุดคือมันเป็นภาพของความทรงจำเรื่องพื้นที่หนึ่ง ที่คนวาดกลับไปไม่ได้
นี่คือวิธีทำงานที่ตรงข้ามกับที่คนมักคาดหวังจากงานเรื่องสงครามและการพลัดถิ่น ซึ่งมักมาในโทนหม่น เทา และหนัก
ในภาพชื่อ Skyfall ผู้หญิงชุดน้ำเงินยืนหันหลังให้คนดู มองท้องฟ้าที่มีบางอย่างสีส้มพุ่งลงมา จะอ่านว่าเป็นฝนดาวตกก็ได้ จะอ่านเป็นอย่างอื่นก็ได้เหมือนกัน
เธอไม่บอกว่าให้อ่านทางไหน
ฟอร์มที่ตัดจนเหลือน้อยที่สุด
รูปคนของเธอถูกลดทอนจนเหลือแค่ก้อนใหญ่ๆ ไหล่กว้าง คอสั้น มือใหญ่กว่าจริง หน้าตามีแค่เส้นไม่กี่เส้น
ต้นไม้ก็เหมือนกัน มันเป็นก้อนกลมซ้อนกันบนลำต้นเส้นตรง เมฆเป็นแถบยาวขอบเรียบ เนินเขาเป็นครึ่งวงกลม
บนพื้นผิวของทุกรูปทรงมีเกรนหยาบๆ อยู่ ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่บอกว่านี่ไม่ใช่ภาพเวกเตอร์ที่เรียบสนิท มันทำให้ภาพดูเหมือนงานพิมพ์เก่ามากกว่าไฟล์ดิจิทัล
มีภาพหนึ่งที่ชอบเป็นพิเศษ คนคนเดียวสเกตอยู่บนบึงน้ำแข็ง แล้วรอยใบมีดที่เขาทิ้งไว้บนผิวน้ำแข็งกลายเป็นเส้นรูปคนสามคนยืนอยู่ด้วยกัน
คนที่หายไปถูกวาดด้วยรอยของคนที่ยังอยู่
ออกจากหน้ากระดาษ
Yakunova ไม่ได้อยู่แค่ในงานภาพประกอบ เธอปั้นเซรามิกด้วยมือและเขียนลายลงบนนั้นเอง
ในชุดที่ชื่อ Ordinary Despair เส้นบนจานเซรามิกเป็นคนละแบบกับในงานดิจิทัลเลย มันเป็นลายเส้นบางๆ ที่สั่นและไม่เนี้ยบ คนในจานวิ่งอยู่ใต้ก้อนเมฆฝนที่ลอยตามหัวเขาไปทุกที่
เธอเคยพูดว่างานที่ดีที่สุดเกิดจากการเอาโลกคนละใบมาชนกัน ซึ่งอธิบายได้ว่าทำไมคนที่วาดภาพให้ Apple, Google และ The New York Times ถึงยังนั่งปั้นดินอยู่
งานเชิงพาณิชย์ของเธอกับงานส่วนตัวใช้ภาษาเดียวกันจนแทบแยกไม่ออก ซึ่งเป็นเรื่องที่นักวาดภาพประกอบหลายคนทำไม่ได้ เราเคยเขียนถึงกรณีคล้ายกันไว้ใน งานของ Lotta Nieminen
เรือนกระจกเป็นสิ่งปลูกสร้างที่แปลก มันโปร่งจนมองทะลุได้หมด แต่หน้าที่ของมันคือกันสิ่งข้างในไม่ให้เจอกับอากาศข้างนอก
คนที่ย้ายประเทศแล้วยังทำงานต่อได้ อาจรู้จักสภาพนั้นดีกว่าใคร
ดูผลงานทั้งหมดได้ที่เว็บไซต์ของศิลปิน yakunova.com และอินสตาแกรม @anni_tett
อ้างอิง: yakunova.com, Colossal
Photo credit: ผลงานทั้งหมดโดย Tania Yakunova / yakunova.com
ของชิ้นนี้จากร้าน Portjolio
DAN Leaf in the woods เป็น risograph zine ของ double-T ที่ตัวละครออกเดินทางไปหาสิ่งที่เรียกว่าบ้าน ซึ่งเป็นคำถามเดียวกับที่งานของ Yakunova ถามอยู่เงียบๆ
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
