Bráulio Amado — นักออกแบบที่เรียนกฎทุกข้อ แล้วตัดสินใจทิ้งมันไป

Bráulio Amado — คนที่ทิ้งกฎทุกข้อที่เคยเรียนมา

มีนักออกแบบอยู่คนหนึ่งที่ทุกครั้งที่เห็นงาน รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าเบาๆ — ไม่ใช่เพราะมันร้ายกาจ แต่เพราะมันตรงและมีชีวิตจนทำให้งานรอบข้างดูซีดไปหมด คนคนนั้นคือ Bráulio Amado นักออกแบบกราฟิกและนักวาดภาพชาวโปรตุเกสที่ตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่ในนิวยอร์ก

ถ้าคุณเคยเห็นโปสเตอร์คอนเสิร์ตที่ตัวอักษรบิดเบี้ยว สีตัดกันจนแสบตา แต่กลับรู้สึกว่ามันมีพลังบางอย่างที่ดึงดูดไม่ให้เลื่อนผ่าน — มีโอกาสสูงว่านั่นคืองานของเขา Amado ทำงานให้กับศิลปินอย่าง Frank Ocean, Robyn, Harry Styles รวมถึงแบรนด์อย่าง A24 และ The New York Times แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าลิสต์ลูกค้า คือวิธีคิดที่อยู่เบื้องหลังทุกชิ้นงาน

เรียนกฎให้หมด แล้วโยนทิ้ง

ก่อนจะมาถึงจุดที่งานของเขาดู “ไร้กฎ” Amado เคยผ่านโรงเรียนของกฎทุกข้อมาก่อน เขาเริ่มต้นที่ Pentagram — สตูดิโอออกแบบที่ขึ้นชื่อเรื่องระบบ กริด และความเป็นระเบียบ ที่นั่นเขาได้เรียนรู้วิธีออกแบบอย่างถูกต้องตามหลักการ Pentagram ยังเป็นผู้สนับสนุนวีซ่าที่ทำให้เขาย้ายมาอเมริกาได้ มันเปลี่ยนชีวิตเขาทั้งหมด

แต่จุดเปลี่ยนจริงๆ เกิดขึ้นเมื่อเขาย้ายไป Bloomberg Businessweek สิ่งสวยงามทุกอย่างที่เรียนรู้มาถูกทุบทิ้ง จุดไฟ แล้วโยนออกนอกหน้าต่าง — คำพูดของเขาเอง ที่ Businessweek ทีมต้องผลิตนิตยสารทุกสัปดาห์ ต้องทำให้มันดูแตกต่างและน่าตื่นเต้นทุกครั้ง พวกเขาพึ่งพาอารมณ์ขันเป็นหลัก ถ้าสเก็ตช์ไหนทำให้ทุกคนในห้องประชุมหัวเราะได้ นั่นคือทางที่ถูก

ประสบการณ์ที่ Businessweek กลายเป็นรากฐานของทุกสิ่งที่เขาทำในปัจจุบัน — ซึ่งมันย้อนแย้งดีเหมือนกัน เพราะมันคือนิตยสารธุรกิจ ไม่ใช่ zine ใต้ดิน

ความไม่สมบูรณ์แบบคืออาวุธ

ในยุคที่ AI สร้างงานออกแบบที่เนี้ยบเรียบได้ภายในวินาที Amado เลือกเดินทางตรงข้าม เขาเก็บรอยขีดข่วนไว้ ขยายความผิดพลาดให้ใหญ่ขึ้น หมึกที่เลอะ ภาพถ่ายที่บิดเบี้ยว ตัวอักษรที่หลุดออกจากกริด — ทั้งหมดนี้คือร่องรอยของการมีอยู่ มันบอกว่ามีมนุษย์จริงๆ อยู่เบื้องหลังงานนี้

กระบวนการทำงานของเขาก็สะท้อนแนวคิดนี้ เขาเริ่มต้นด้วยความวุ่นวาย สเก็ตช์โดยไม่มีเป้าหมาย โยน texture ลงไปบนหน้ากระดาษเพื่อดูว่าอะไรจะเกาะติด ปล่อยให้ช่วงแรกยุ่งเหยิง — และบางทีความยุ่งเหยิงนั้นก็กลายเป็นงานชิ้นสุดท้าย มันไม่ใช่เรื่องของความเรียบร้อย แต่เป็นเรื่องของการจับจังหวะ ความรู้สึก ปฏิกิริยาตอบสนองในขณะนั้น

ไม่ยึดติดกับตัวเอง

สิ่งที่ทำให้งานของ Amado รู้สึกสดใหม่อยู่เสมอ คือเขาปฏิเสธที่จะล็อกตัวเองไว้กับสไตล์ใดสไตล์หนึ่ง ถ้าเขาเริ่มรู้สึกว่าทำอะไรซ้ำๆ บ่อยเกินไป เขาจะเปลี่ยนทิศทางทันที เขายอมรับว่าบางทีมองย้อนกลับไปดูงานเก่าแล้วรู้สึกอายด้วยซ้ำ แต่การรวมมันไว้ในหนังสือช่วยให้เข้าใจว่าตอนนั้นกำลังพยายามทำอะไร — และรู้ว่าอะไรไม่ควรทำอีก

นอกจากงานออกแบบ เขายังร่วมก่อตั้ง Sixth Street Haunted House (SSHH) พื้นที่ศิลปะอิสระในนิวยอร์ก เกิดจากการที่เขาและคนรักบ่นกันว่าเมืองนี้ขาดพื้นที่ศิลปะแปลกๆ แล้วแทนที่จะแค่บ่น พวกเขาก็ลุกขึ้นมาเปิดเอง กลางวันเป็นสตูดิโอทำงาน ตอนเย็นเป็นที่จัดเวิร์กช็อปและอีเวนต์ วันหยุดเปิดเป็นร้านขายหนังสือ โปสเตอร์ และของแปลกๆ ที่ศิลปินในเมืองทำ

ทำไม Portjolio ถึงเลือกเขียนถึง

ในวงการออกแบบที่หลายคนกำลังถูกท้าทายด้วย AI และความเป็นมาตรฐาน Amado เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่า “ความเป็นมนุษย์” ในงานออกแบบไม่ใช่จุดอ่อน แต่เป็นจุดแข็งที่ไม่มีเครื่องมือไหนทดแทนได้ เขาไม่ได้สร้างสไตล์ขึ้นมาเพื่อขาย เขาสร้างมันขึ้นมาเพราะไม่สามารถทำงานแบบอื่นได้อีกแล้ว หลังจากเรียนรู้กฎทุกข้อและตัดสินใจว่าจะทิ้งมันไป

คำแนะนำของเขาสำหรับคนทำงานสร้างสรรค์ก็ตรงไปตรงมาเหมือนงานของเขา — ถ้าอยากทำอะไร อย่ารอให้ใครมาขอ ลุกขึ้นมาทำเอง

ดูผลงานของ Bráulio Amado เพิ่มเติมได้ที่ badbadbadbad.com และติดตามบน Instagram @braulioamado

เครดิตภาพ: ผลงานทั้งหมดเป็นของ Bráulio Amado / ภาพจาก The Creative Independent

แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio — ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด