ก้อนหนึ่งตั้งอยู่กลางห้อง สูงท่วมหัว ผิวขรุขระเป็นตะปุ่มตะป่ำ สีสดจนแทบแสบตา รูปทรงเหมือนเส้นขยุกขยิกที่เผลอวาดบนกระดาษแล้วจับมันยืดออกมาเป็นสามมิติ มองเผินๆ เหมือนอะไรบางอย่างที่กำลังละลายหรือกำลังก่อตัว บอกไม่ได้ว่าอย่างไหน นี่คือผลงานของ Nabilah Nordin ประติมากรที่จงใจทำให้เราตอบไม่ถูกว่ากำลังดูอะไรอยู่
Nabilah Nordin เกิดที่สิงคโปร์และทำงานอยู่ที่เมลเบิร์นมานาน ก่อนย้ายมาอยู่นิวยอร์ก งานของเธอไม่ได้เริ่มจากภาพในหัวที่ชัดเจนแล้วค่อยลงมือทำตาม แต่เริ่มจากวัสดุที่อยู่ตรงหน้าและการลงมือปั้นไปเรื่อยๆ จนรูปทรงค่อยโผล่ออกมาเอง เธออธิบายวิธีทำงานของตัวเองว่าเป็นการรักษาสภาพความไร้เดียงสาที่ตั้งใจ คือรู้วิธีทำให้ถูกต้อง แล้วเลือกจะลืมมันชั่วคราว
ความคิดนี้ฟังดูย้อนแย้ง แต่มันคือหัวใจของงานเธอ ประติมากรรมส่วนใหญ่ถูกฝึกให้เนี้ยบ วางแผนมาดี คุมทุกส่วนได้ Nordin เดินสวนทาง เธอปล่อยให้มือทำงานแบบเก้ๆ กังๆ เหมือนคนเพิ่งหัด เพราะเธอเชื่อว่าความเรียบร้อยเกินไปฆ่าความมีชีวิตของวัตถุ
วัสดุที่เธอหยิบมาใช้ก็ไม่ใช่ของสูงส่ง ลูกโป่งที่แฟบแล้ว ขนมปังเคลือบเรซินจนแข็ง โฟม เศษไม้ที่เหลือจากงานอื่น สีสเปรย์ บางทีถึงกับเอาถั่ววอลนัตมาติด เธอเก็บของที่คนอื่นทิ้ง แล้วยกมันขึ้นให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของงานที่ตั้งตระหง่านในแกลเลอรี แรงบันดาลใจของเธอมาจากเรื่องในบ้านล้วนๆ ทั้งการทำอาหาร การซ่อมของ การต่อเติมแบบทำเอง
สิ่งที่ทำให้งานของเธอมีน้ำหนักกว่าแค่ก้อนสีตลกๆ คือการที่มันตั้งคำถามกับประเพณีของอนุสาวรีย์ ประติมากรรมขนาดใหญ่มักถูกสร้างเพื่อยกย่องใครสักคนหรือเหตุการณ์สำคัญ Nordin เอารูปแบบนั้นมาแล้วใส่ของเล่นๆ เข้าไปแทน ทำให้เราหัวเราะก่อน แล้วค่อยฉุกคิดว่าอะไรกันแน่ที่สมควรถูกจดจำในขนาดใหญ่ ผลงานชื่อ The Tie and the Undercoat ของเธอถูกหล่อเป็นบรอนซ์และตั้งอยู่ที่สถานทูตออสเตรเลียในวอชิงตัน คำถามเรื่องวัสดุแบบนี้ทำงานคล้ายกับที่ศิลปินร่วมสมัยหันมาใช้ดินและวัสดุพื้นฐานเพื่อพูดถึงคุณค่า
พื้นผิวคือสนามเล่นอีกแห่งของเธอ Nordin ปฏิบัติกับผิวของงานเหมือนเวที สีถูกราด หยด สาด ทับกันเป็นชั้น จนบางจุดดูเหมือนหินย้อย บางจุดเหมือนขนมหวานที่ละลาย เธอไม่พยายามให้มันเลียนแบบอะไรตรงๆ แต่ให้มันชวนนึกถึงหลายอย่างพร้อมกันโดยไม่เป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งเต็มตัว
สิ่งที่น่าจับตาในงานของ Nordin ไม่ใช่แค่ความสนุกที่เห็นจากภายนอก แต่เป็นวินัยที่ซ่อนอยู่ใต้ความรก การจะทำให้อะไรดูเหมือนเผลอทำได้พอดีนั้นยากกว่าการทำให้เรียบร้อย เธอต้องรู้กฎดีพอที่จะเลือกฝ่าฝืนมันอย่างแม่นยำ ความไร้เดียงสาของเธอจึงไม่ใช่ความไม่รู้ แต่เป็นการตัดสินใจ
ยืนดูงานของเธอนานๆ แล้วอาจเผลอนึกถึงตอนเป็นเด็กที่ปั้นดินน้ำมันโดยไม่สนว่ามันจะออกมาเป็นอะไร คำถามที่ค้างอยู่จึงไม่ใช่ว่าเธอทำอะไรลงไป แต่เป็นว่าเราลืมความกล้าจะทำอะไรโดยไม่รู้คำตอบไปตั้งแต่เมื่อไหร่
ดูผลงานเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ของ Nabilah Nordin และแกลเลอรีที่เป็นตัวแทนของเธอ Neon Parc
Photo credit: ผลงานของ Nabilah Nordin ภาพจาก Neon Parc
ของทำมือชิ้นนี้จากร้าน Portjolio
Genesis of Formation เป็นซีนพิมพ์ Risograph ที่ศิลปิน double-T ทำเองทั้งภาพและเรื่อง เป็นของที่เกิดจากมือศิลปินอิสระเหมือนกัน วางไว้ข้างกันก็เห็นสองวิธีที่ความคิดหนึ่งกลายเป็นวัตถุจับต้องได้
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
