คืนหนึ่งของเดือนกรกฎาคมปี 1776 ที่ฟิลาเดลเฟีย ช่างพิมพ์ชื่อ John Dunlap ต้องเรียงพิมพ์เอกสารสำคัญให้เสร็จก่อนเช้า เขาเอื้อมมือไปหยิบตัวเรียงพิมพ์จากลิ้นชักไม้ทีละตัว และตัวอักษรที่อยู่ในมือเขาคืนนั้นคือ Caslon ฟอนต์ที่เกิดในลอนดอนก่อนหน้านั้นราวห้าสิบปี เอกสารที่เขาพิมพ์คือประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา
คนที่สร้าง Caslon ชื่อ William Caslon เดิมทีเขาไม่ได้เป็นช่างพิมพ์ แต่เป็นช่างแกะเหล็กที่ทำลวดลายบนปืนและเครื่องมือโลหะ ทักษะการแกะเส้นให้คมและแม่นพาเขามาสู่งานตัดตัวพิมพ์ ในลอนดอนช่วงทศวรรษ 1720 เขาออกตัวอักษรชุดหนึ่งที่ไม่ได้หวือหวา แต่แข็งแรง อ่านง่าย และวางเรียงกันแล้วสบายตา
ในยุคนั้นอังกฤษต้องนำเข้าตัวพิมพ์จากเนเธอร์แลนด์เป็นหลัก งานของ Caslon เปลี่ยนเรื่องนี้ ช่างพิมพ์อังกฤษเริ่มหันมาใช้ของที่ผลิตในบ้านตัวเอง แผ่นตัวอย่างตัวอักษรของเขาที่พิมพ์รวมหลายขนาดไว้ในหน้าเดียวกลายเป็นเอกสารที่ช่างพิมพ์ทั่วเกาะคุ้นตา
สิ่งที่ทำให้ Caslon ถูกเลือกซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ใช่ความสวยที่สะดุดตา แต่เป็นความน่าเชื่อถือ มันไม่แย่งความสนใจจากเนื้อความ ตัวอักษรแต่ละตัวมีความไม่สม่ำเสมอเล็กน้อยเหมือนงานมือ ทำให้หน้ากระดาษดูมีชีวิตกว่าฟอนต์ที่เนี้ยบจนแข็ง ช่างพิมพ์รุ่นหลังถึงมีคำพูดติดปากว่า เมื่อไม่รู้จะใช้ฟอนต์อะไร ก็ใช้ Caslon
ความนิยมของ Caslon ข้ามมหาสมุทรไปถึงอาณานิคมอเมริกา Benjamin Franklin ซึ่งเป็นทั้งช่างพิมพ์และนักคิด ชื่นชอบตัวอักษรชุดนี้และสั่งนำเข้ามาใช้ในโรงพิมพ์ของเขา เอกสารทางการหลายฉบับของอเมริกายุคก่อตั้งจึงตั้งอยู่บนตัวพิมพ์ที่เกิดในลอนดอน รวมถึงประกาศอิสรภาพฉบับพิมพ์แรกที่ Dunlap เรียงในคืนนั้น
เมื่อเวลาผ่านไปและการพิมพ์เปลี่ยนจากตัวโลหะมาเป็นดิจิทัล Caslon ไม่ได้หายไป มันถูกวาดขึ้นใหม่หลายครั้ง Carol Twombly ทำ Adobe Caslon ในปี 1990 ให้ใช้บนคอมพิวเตอร์ได้ ส่วน Matthew Carter ทำ Big Caslon สำหรับหัวเรื่องขนาดใหญ่ แต่ละเวอร์ชันพยายามรักษาท่าทีเดิมของต้นฉบับไว้ ขณะที่ปรับให้เข้ากับหน้าจอและงานพิมพ์สมัยใหม่ เรื่องราวคล้ายกับJohnston ตัวอักษรของรถไฟใต้ดินลอนดอนที่ถูกส่งต่อและปรับใช้ข้ามศตวรรษ
ทุกวันนี้ Caslon ยังทำงานเงียบๆ อยู่ในหนังสือ นิตยสาร และงานพิมพ์ที่ต้องการน้ำเสียงคลาสสิกแต่ไม่โบราณ คนอ่านส่วนใหญ่ไม่รู้ตัวว่ากำลังอ่านผ่านตัวอักษรที่อายุสามร้อยปี และนั่นอาจเป็นความสำเร็จสูงสุดของฟอนต์สำหรับเนื้อความ คือการทำงานได้ดีจนไม่มีใครสังเกตเห็นมัน
ลองสังเกตหนังสือที่วางอยู่ใกล้มือตอนนี้ ตัวอักษรบนหน้ากระดาษอาจเป็นลูกหลานของสิ่งที่ช่างแกะเหล็กคนหนึ่งตัดขึ้นในลอนดอนเมื่อสามศตวรรษก่อน คำถามที่ค้างอยู่จึงไม่ใช่ว่าฟอนต์ไหนใหม่ที่สุด แต่เป็นว่าอะไรทำให้บางรูปทรงอยู่กับเรานานขนาดนี้โดยที่เราแทบไม่เคยมองมัน
Photo credit: ภาพประกอบจาก Unsplash
ของบนผนังที่เข้ากับเรื่องนี้
Daily Eyes Poster No.1 เป็นงานพิมพ์บนกระดาษ Art Matte เหมือนกับที่ Caslon เคยอยู่บนหน้ากระดาษ หมึกกับเนื้อกระดาษด้านทำให้ตัวงานมีน้ำหนักและความนิ่งแบบเดียวกับสิ่งพิมพ์ที่ตั้งใจให้อยู่นาน
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
