ดอกทิวลิปดอกหนึ่งกำลังก้มหัวลง กลีบเริ่มบางและม้วนขอบ ก้านอ่อนจนต้องพิงอะไรสักอย่าง มันคือวินาทีที่คนส่วนใหญ่จะทิ้งดอกไม้ลงถัง แต่ดอกนี้จะค้างอยู่ในท่านั้นตลอดไป เพราะมันทำจากแก้ว
Lilla Tabasso เลือกปั้นดอกไม้ในจังหวะที่มันกำลังจากไป ไม่ใช่ตอนที่บานเต็มที่ และนั่นคือสิ่งแรกที่ทำให้งานของเธอหยุดสายตาคนดู
เธอทำงานอยู่ที่มิลาน ใช้เทคนิค lampworking ของ Murano ที่มีอายุหลายร้อยปี คือการหลอมแท่งแก้วสีตรงเปลวไฟแล้วค่อยๆ ดึงและปั้นด้วยมือ เดิมทีเธอเรียนมาทางชีววิทยา ความเข้าใจเรื่องโครงสร้างของพืชจึงไม่ได้มาจากการมองภายนอกอย่างเดียว แต่มาจากการรู้ว่าข้างในมันทำงานอย่างไร
สิ่งที่ชวนหยุดมองไม่ใช่ความเหมือนจริงเพียงอย่างเดียว งานปั้นเลียนแบบธรรมชาติมีมานานแล้ว แต่สิ่งที่ Tabasso เลือกจะเลียนแบบต่างหากที่บอกวิธีคิดของเธอ เธอไม่สนใจดอกไม้ที่สมบูรณ์แบบ เธอสนใจช่วงเวลาที่คนมองข้าม ใบที่เริ่มแห้ง รากที่โผล่พ้นดิน กลีบที่กำลังจะหลุด
ตรงนี้มีความขัดแย้งเงียบๆ ซ่อนอยู่ แก้วเป็นวัสดุที่คงทน แทบไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา ส่วนดอกไม้ที่กำลังเหี่ยวคือสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลงที่เร็วที่สุด เธอเอาสองสิ่งที่ตรงข้ามกันมาวางทับกัน ความร่วงโรยถูกตรึงไว้ในวัสดุที่ไม่ร่วงโรย
วิธีนี้ทำให้นึกถึงภาพเขียนแบบ vanitas ของยุโรปสมัยก่อน ที่วาดดอกไม้เหี่ยว ผลไม้เน่า เพื่อเตือนว่าทุกอย่างมีวันสิ้นสุด งานของ Tabasso พูดเรื่องเดียวกัน แต่พูดด้วยวัสดุที่ตัวมันเองท้าทายความสิ้นสุดนั้น
ในซีรีส์อย่าง Zolla Tulipani ที่ทำในปี 2025 เธอปั้นกอทิวลิปพร้อมก้อนดินและรากติดมาด้วย เหมือนเพิ่งถูกถอนขึ้นจากแปลง ส่วนงานชุด Separazioni เล่นกับการแยกส่วน กลีบและก้านที่หลุดออกจากกัน รายละเอียดเล็กๆ เหล่านี้สะสมกันจนกลายเป็นภาษาเฉพาะตัว การปั้นนกและพืชจากวัสดุที่ดูไม่น่าจะทำได้ ทำให้นึกถึงงานกระดาษของ Diana Beltrán Herrera ที่เปลี่ยนแผ่นแบนให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิต
การทำงานตรงเปลวไฟทีละชั้นต้องอาศัยความอดทนมาก สีของแก้วถูกซ้อนทับเพื่อสร้างน้ำหนักอ่อนแก่ที่ค่อยๆ ไล่กัน ความเหมือนจริงไม่ได้มาจากการพยายามให้เป๊ะ แต่มาจากการสังเกตว่าดอกไม้จริงไม่เคยมีสีเดียวเรียบๆ มันมีรอยช้ำ มีจุดด่าง มีความไม่สมบูรณ์ที่ทำให้มันมีชีวิต
ปี 2026 งานของเธอถูกนำไปจัดแสดงในนิทรรศการเปิดตัวของ Fondazione Dries Van Noten ที่ Palazzo Pisani Moretta ในเวนิส ภายใต้ชื่อ The Only True Protest Is Beauty ชื่อที่เข้ากับงานของเธอพอดี เพราะการเลือกมองความงามในสิ่งที่กำลังจะหายไป ก็เป็นการต่อต้านอย่างเงียบๆ ต่อความเคยชินที่เรามักหันหน้าหนีจากการร่วงโรย
ดอกทิวลิปแก้วดอกนั้นยังก้มหัวอยู่ในท่าเดิม มันจะไม่มีวันเหี่ยวไปมากกว่านี้ และจะไม่มีวันกลับมาตั้งตรงอีก บางทีสิ่งที่ Tabasso ตรึงไว้ ไม่ใช่ดอกไม้ แต่คือวินาทีหนึ่งที่เรามักรีบผ่านมันไป
ติดตามผลงานของ Lilla Tabasso ได้ที่ Instagram @lilla.tabasso
อ้างอิง: designboom
Photo credit: Lilla Tabasso via designboom
ของชิ้นนี้จากร้าน Portjolio
Daydream Ring Camellia เป็นแหวนรูปดอกคามิเลียทำมือของ Naive Flora Tattoo ดอกไม้เล็กๆ ที่ถูกตรึงไว้ให้สวมติดตัวได้ คนละวัสดุกับแก้วของ Tabasso แต่เป็นความคิดเดียวกัน คือการเก็บดอกไม้ดอกหนึ่งไว้ไม่ให้มันโรยไปตามเวลา
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
