ในภาพนิ่งใบหนึ่ง ตัวละครกำลังหันหน้า ผมสะบัดไปข้างหลัง แสงพาดผ่านใบหน้าเหมือนเพิ่งขยับตัวมาเสี้ยววินาทีก่อน ทั้งที่มันเป็นภาพที่ไม่เคลื่อนไหว แต่สายตากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างเพิ่งเกิดขึ้นและกำลังจะเกิดต่อ นี่คือสิ่งที่ Yoneyama Mai ทำได้ดีจนกลายเป็นลายเซ็นของเธอ การหยุดการเคลื่อนไหวไว้ในภาพเดียว โดยไม่ทำให้มันดูหยุดนิ่ง
Yoneyama Mai เกิดที่จังหวัดนากาโนะ เธอเริ่มต้นสายงานในสตูดิโอแอนิเมชัน ทำงานกำกับโฆษณาและมิวสิกวิดีโอ ก่อนจะออกมาเป็นนักวาดอิสระในปี 2018 พื้นฐานจากงานแอนิเมชันติดตัวเธอมาตลอด และมันปรากฏชัดในงานภาพนิ่งของเธอ คนที่เคยวาดภาพให้ขยับได้ ย่อมเข้าใจว่าการเคลื่อนไหวเกิดขึ้นระหว่างเฟรมอย่างไร และเธอเลือกเก็บช่วงเวลานั้นไว้ในภาพเดียว
สิ่งที่สังเกตได้ในงานของเธอคือแสงและสี เธอใช้สีที่สว่างและอิ่ม แสงที่ตัดกันแรง จนบางครั้งใบหน้าตัวละครดูเหมือนถูกส่องด้วยไฟหลายดวงพร้อมกัน เอฟเฟกต์นี้ไม่ได้มาจากความสมจริง แต่มาจากความเข้าใจว่าแสงแบบไหนทำให้ภาพมีพลังงาน เธอไม่ได้วาดสิ่งที่ตาเห็น แต่วาดสิ่งที่ทำให้ภาพรู้สึกมีชีวิต คล้ายกับที่ความพร่ามัวและการเคลื่อนไหวกลายเป็นภาษาภาพของคนรุ่นนี้
นิทรรศการเดี่ยวล่าสุดของเธอชื่อ arc คำนี้หมายถึงเส้นโค้ง วิถีการเคลื่อนที่ และกระบวนการเติบโต เป็นการต่อยอดจากนิทรรศการก่อนหน้าที่เคยจัดในย่านกินซ่า โดยครั้งนี้เธอนำเรื่องของเวลาและการเคลื่อนไหวมาเล่าในเชิงพื้นที่ มีทั้งงานบนผนังที่สร้างความต่อเนื่องของเวลา และงานประติมากรรมที่ทำให้ร่องรอยของแอนิเมชันกลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้ เธอไม่ได้แค่แขวนภาพ แต่พาคนดูเดินผ่านช่วงเวลาหนึ่ง
สิ่งที่ทำให้งานของเธอน่าหยุดดู ไม่ใช่แค่ฝีมือ แต่เป็นวิธีคิดที่ปฏิเสธเส้นแบ่งระหว่างสื่อ เธอใช้ทั้งการวาดมือแบบแอนะล็อก งานซิลค์สกรีน และงานพิมพ์ดิจิทัลในนิทรรศการเดียวกัน โดยไม่มองว่าอย่างไหนสูงหรือต่ำกว่ากัน แต่ละเทคนิคเป็นเพียงเครื่องมือที่ให้ผลต่างกัน และเธอเลือกใช้ตามสิ่งที่งานชิ้นนั้นต้องการ ความยืดหยุ่นแบบนี้มาจากคนที่เคยอยู่ในโลกของการผลิตงานจริง ที่ต้องแก้ปัญหาด้วยวิธีที่ได้ผล ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องตามตำรา
ในยุคที่ภาพเคลื่อนไหวอยู่รอบตัวเราตลอดเวลา ทั้งวิดีโอ คลิปสั้น และแอนิเมชันที่ไหลผ่านหน้าจอไม่หยุด งานของ Yoneyama Mai กลับเลือกทำสิ่งที่ยากกว่า คือการหยุดมันไว้ในภาพเดียว แล้วให้คนดูเป็นคนเติมการเคลื่อนไหวนั้นด้วยสายตาของตัวเอง ภาพนิ่งของเธอไม่ได้บอกทุกอย่าง แต่ทิ้งช่องว่างให้เราจินตนาการว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไร และต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร บางทีการหยุดภาพไว้อย่างถูกจังหวะ อาจเล่าเรื่องการเคลื่อนไหวได้ดีกว่าการปล่อยให้มันขยับจริงเสียอีก
ติดตามผลงานของ Yoneyama Mai ได้ที่ Instagram และ X ของเธอเอง
ของในร้าน Portjolio ที่เข้ากับเรื่องนี้
Postcard Pink Flowers by Naive Flora เป็นงานที่เล่นกับสีสดและความรู้สึกเบาสบายเช่นกัน คนละสื่อกับงานของ Yoneyama Mai แต่มาจากความเชื่อเดียวกันว่า สีที่เลือกมาดีสามารถทำให้ภาพนิ่งมีชีวิตขึ้นมาได้
Photo credit: 米山舞 Yoneyama Mai via PR TIMES
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
