เศษพอร์ซเลนชิ้นเดียวมีขอบคม ถ้าจับไม่ระวังมันบาดมือได้ Zemer Peled ทำงานกับเศษแบบนี้นับพันชิ้น เธอไม่ได้หลบเลี่ยงความคมของมัน แต่ใช้มันเป็นวัสดุหลักในการสร้างสิ่งที่ดูอ่อนโยนที่สุด นั่นคือดอกไม้
Peled เป็นศิลปินเซรามิกที่เกิดในอิสราเอล เติบโตในคิบบุตซ์ท่ามกลางธรรมชาติ ก่อนไปเรียนต่อด้านเซรามิกที่อังกฤษ กระบวนการของเธอเริ่มจากการรีดดินเป็นแผ่น เคลือบ แล้วเผา จนได้แผ่นเซรามิกแข็ง จากนั้นเธอหยิบค้อนขึ้นมาทุบมันให้แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
การทำลายคือจุดเริ่มต้นของงาน ไม่ใช่จุดจบ เศษที่แตกออกมาถูกคัดแยกตามขนาดและสี แล้วค่อยๆ นำมาปักประกอบทีละชิ้นจนกลายเป็นฟอร์มที่บานออกเหมือนดอกไม้หรือสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล
สีที่ปรากฏบ่อยในงานของเธอคือน้ำเงินโคบอลต์ตัดกับขาว โทนเดียวกับเครื่องกระเบื้องโบราณของหลายวัฒนธรรม ทั้งจีนและญี่ปุ่น เมื่อมองจากไกล งานดูเหมือนดอกไม้สีครามบานสะพรั่ง แต่พอเข้าไปใกล้ จะเห็นว่ามันประกอบขึ้นจากชิ้นส่วนคมๆ ที่เรียงซ้อนกันแน่น
ในงานชุดที่ชื่อ Pair by the Sea ฟอร์มขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในพื้นที่จัดแสดงเหมือนปะการังหรือพืชทะเลที่ขยายใหญ่เกินจริง ความรู้สึกสองอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน คือความงามที่ชวนให้เข้าไปดูใกล้ๆ กับความรู้สึกว่ามันอันตราย ไม่ควรสัมผัส
Peled พูดถึงงานของเธอว่าเป็นการสำรวจทั้งความงามและความรุนแรงของธรรมชาติ ดอกไม้ในธรรมชาติเองก็มีทั้งกลีบอ่อนและหนามแหลม ทะเลก็สวยและกลืนกินได้ในเวลาเดียวกัน งานของเธอไม่ได้เลือกด้านใดด้านหนึ่ง แต่วางทั้งสองไว้ในวัตถุชิ้นเดียว
สิ่งที่น่าคิดในวิธีทำงานของเธอ คือความอดทนที่ซ่อนอยู่ การประกอบเศษนับพันชิ้นด้วยมือใช้เวลานานมาก แต่ละชิ้นต้องหาตำแหน่งของมันเอง งานจึงไม่ใช่การควบคุมทุกอย่างให้เป๊ะ แต่เป็นการทำงานร่วมกับความบังเอิญของรอยแตก ที่ไม่มีทางเหมือนกันสองครั้ง
เช่นเดียวกับงานที่ใช้กระบวนการธรรมชาติในการสร้างภาพ ความไม่แน่นอนไม่ใช่ข้อบกพร่อง แต่เป็นส่วนหนึ่งของภาษาที่ศิลปินเลือกพูด
งานเซรามิกมักถูกมองว่าเปราะบาง แตกแล้วก็จบ แต่ Peled เริ่มจากจุดที่คนอื่นถือว่าเป็นความเสียหาย เธอทำให้เศษที่ปกติถูกทิ้ง กลายเป็นหน่วยพื้นฐานของสิ่งใหม่ ราวกับบอกว่าไม่มีอะไรพังจนใช้ต่อไม่ได้จริงๆ
เรามักคิดว่าการสร้างกับการทำลายเป็นสองสิ่งที่อยู่คนละฝั่ง แต่ในสตูดิโอของ Peled ทั้งสองเกิดขึ้นในมือเดียวกัน ค้อนที่ทุบแผ่นเซรามิกให้แตก คือเครื่องมือเดียวกับที่พาไปสู่ดอกไม้ทั้งดอก
บางที สิ่งที่งานของเธอทิ้งไว้ให้เราคิดต่อ ไม่ใช่คำถามว่าเศษกระเบื้องกลายเป็นดอกไม้ได้อย่างไร แต่เป็นคำถามว่าเรามองสิ่งที่แตกหักในชีวิตของเราเองอย่างไร
ดูผลงานเพิ่มเติมของ Zemer Peled ได้ที่เว็บไซต์ zemerpeled.com และอินสตาแกรม @zemerpeled
Photo credit: ผลงานโดย Zemer Peled via Colossal
ชวนดูของในร้าน Portjolio
Postcard “Tulipa” โดย Naive Flora Tattoo ภาพดอกทิวลิปลายเส้นเรียบง่าย อีกวิธีหนึ่งของการเอาดอกไม้มาไว้ในงานที่จับต้องได้ คนละทางกับเศษพอร์ซเลนของ Peled แต่ออกจากความรักในดอกไม้เหมือนกัน
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
