Barbara Hepworth, abstract sculpture in white stone

ปี 1943 ที่ Cornwall ขณะสงครามโลกครั้งที่สองยังไม่จบ Barbara Hepworth แกะสลักไม้ชิ้นหนึ่ง — รูปทรงรีกลวง ทาสีฟ้าอ่อนและแดงด้านใน แล้วขึงเส้นด้ายพาดผ่านช่องว่างตรงกลาง

เส้นด้ายเหล่านั้นไม่ใช่การตกแต่ง เธอเคยบอกว่ามันคือ “แรงตึงระหว่างตัวฉันกับทะเล ลม และเนินเขา”

สีฟ้าอ่อนนั้นมาจากท้องฟ้า Cornwall ปรากฏในงานเธอเป็นครั้งแรกในชิ้นนี้ — Sculpture with Colour (Oval Form), Pale Blue and Red — ก่อนจะกลายเป็นภาษาที่เธอใช้ไปตลอดชีวิตที่เหลือ

Barbara Hepworth (1903–1975) เป็นหนึ่งในประติมากรที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20 คนส่วนใหญ่รู้จักเธอจากประติมากรรมนามธรรมรูปทรงอินทรีย์ — ฟอร์มโค้งมนที่ได้แรงบันดาลใจจากหน้าผา ทะเล และภูมิทัศน์ชายฝั่ง Cornwall ที่เธออาศัยและทำงานตั้งแต่ปี 1939

แต่มีสิ่งหนึ่งที่คนมักมองข้าม — สี

Hepworth เคยพูดกับ Alan Bowness ลูกเขยซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ศิลป์ว่า “สีของฉันถูกยอมรับ แต่ไม่เคยถูกเข้าใจ”

Barbara Hepworth Museum and Sculpture Garden, St Ives, Cornwall

นิทรรศการ Hepworth in Colour ที่ Courtauld Gallery กรุงลอนดอน เปิดให้ชมตั้งแต่ 12 มิถุนายน ถึง 6 กันยายน 2026 คือครั้งแรกที่มีใครจริงจังกับเรื่องนี้ — ครั้งแรกที่ “สี” ในงาน Hepworth ได้เป็นตัวเดินเรื่องหลัก ไม่ใช่แค่ส่วนประกอบ

นิทรรศการรวบรวมประติมากรรมราว 20 ชิ้นและภาพวาดอีก 30 ชิ้น จัดแสดงคู่กันเพื่อให้เห็นบทสนทนาระหว่างรูปทรงสามมิติกับสีบนกระดาษ

จุดเด่นของนิทรรศการคือกลุ่มประติมากรรมไม้ทาสีจากช่วงปี 1940–1948 ช่วงที่ Hepworth ย้ายมา Cornwall พร้อมลูกสามคน หนีสงคราม เธอเล่าว่าช่วงนั้น “สีในส่วนเว้าของงานพาฉันดำดิ่งลงไปในความลึกของน้ำ ถ้ำ และชายตื้น” สีฟ้าอ่อน แดงเข้ม และเขียวในงานเหล่านั้นไม่ได้เป็นแค่ความสวยงาม แต่เป็นประสบการณ์ — เหมือนมองเข้าไปในช่องว่างแล้วเจอทะเลอยู่ข้างใน

ชิ้นที่ควรหยุดดูนานที่สุดคือ Sculpture with Colour (Oval Form), Pale Blue and Red จากปี 1943 ชิ้นเดียวกับที่เริ่มต้นทุกอย่าง The Hepworth Wakefield ระดมทุน 3.8 ล้านปอนด์เพื่อซื้อชิ้นนี้มาเก็บรักษาในปี 2025 และนี่คือครั้งแรกที่มันได้จัดแสดงในลอนดอนตั้งแต่ถูกซื้อมา

อีกชิ้นที่จัดแสดงคือ Pelagos (1946) — ชื่อแปลว่า “ทะเล” ในภาษากรีก สร้างจากไม้เอล์มทาสีฟ้าอ่อนด้านในพร้อมเส้นด้ายขึง ได้แรงบันดาลใจจากอ่าว St Ives ที่เธอมองเห็นทุกวัน

นิทรรศการยังขยายไปถึงผลงานช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 ที่สีเข้ามามีบทบาทในรูปแบบใหม่ ทั้งในภาพวาดเชิง expressive และงานบรอนซ์เคลือบ patina

Courtyard of Somerset House, home of the Courtauld Gallery, London

ในพื้นที่ Project Space ชั้น 2 ของ Courtauld ยังมีนิทรรศการภาพถ่ายสตูดิโอร่วมของ Hepworth กับ Ben Nicholson ที่ Hampstead ลอนดอน ถ่ายโดย Paul Laib ระหว่างปี 1932–1936 ภาพเหล่านั้นบันทึกช่วงเวลาที่สองศิลปินทำงานร่วมพื้นที่เดียวกัน — ก่อนที่ Cornwall จะเปลี่ยนทุกอย่าง

Hepworth พูดถูก สีของเธอถูกยอมรับมาตลอด แต่ไม่มีใครหยุดถามว่าสีนั้นหมายถึงอะไรจริงๆ นิทรรศการนี้ไม่ได้ตอบคำถามนั้นตรงๆ แต่มันสร้างพื้นที่ให้คนเข้าไปหาคำตอบเอง

และบางที นั่นอาจเป็นวิธีที่ Hepworth ต้องการมาตลอด

Hepworth in Colour จัดแสดงที่ Courtauld Gallery, Somerset House, London ตั้งแต่ 12 มิถุนายน ถึง 6 กันยายน 2026

Photo credit: Ian Gillespie / Sarah Charlesworth / Anthony O’Neil via Geograph (CC BY-SA 2.0)

แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio — ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด