ก้อนหินธรรมชาติวางอยู่บนฐาน ผิวของมันยังเก็บร่องรอยของกาลเวลาเอาไว้ แต่บนนั้นกลับมีภาพความละเอียดต่ำแบบพิกเซล ชื่อผลงานคือ Hello World ซึ่งเป็นประโยคแรกที่คนหัดเขียนโปรแกรมทั่วโลกพิมพ์ลงไป ภาพจากโลกดิจิทัลที่ใหม่ที่สุด มาอยู่บนวัสดุที่เก่าที่สุดอย่างหิน

ความขัดแย้งเงียบๆ แบบนี้คือสิ่งที่ Yusuke Shigeta สนใจมาตลอด

งานจัดวางใหม่ของ Yusuke Shigeta ใช้โปรเจกเตอร์ หินธรรมชาติ และแผ่นเสียง

Shigeta เกิดปี 1981 จบจากบัณฑิตวิทยาลัยด้านภาพยนตร์และสื่อใหม่ที่โตเกียว เขาเรียกตัวเองว่าศิลปินสื่อ หรือ media artist ที่ทำงานกับแอนิเมชันในความหมายกว้าง ไม่ได้หมายถึงการ์ตูนเคลื่อนไหว แต่ย้อนกลับไปถึงต้นกำเนิดของภาพเคลื่อนไหว เช่น phenakistoscope และ zoetrope ของเล่นทางสายตาในศตวรรษที่ 19 ที่ทำให้ภาพนิ่งดูเหมือนขยับได้

งานที่ทำให้คนจดจำเขาได้คือการหยิบจิตรกรรมญี่ปุ่นโบราณ อย่างฉากพับภาพศึกเซกิงาฮาระ มาแปลงเป็นแอนิเมชันพิกเซล ทหารหลายพันบนฉากเริ่มขยับ ธงปลิว ม้าวิ่ง ด้วยภาษาภาพแบบเกม 8 บิตยุค 1980s งานชุด Pixel Forest ของเขาก็เคยจัดแสดงที่ ICC และอีกหลายแห่งทั้งในและนอกญี่ปุ่น

ผลงาน Hello World (2026) ของ Yusuke Shigeta บนหินธรรมชาติ

สำหรับ Shigeta พิกเซลไม่ใช่แค่หน่วยของภาพดิจิทัล เขาพูดถึงมันเหมือนเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างโลกเสมือนกับโลกที่จับต้องได้ ช่วงหลังเขาจึงเริ่มถามคำถามที่ลึกขึ้น ว่าจะทำให้สิ่งที่เป็นดิจิทัลล้วนๆ มีความเป็นวัตถุและมีเวลาของตัวเองได้อย่างไร

คำถามนั้นนำมาสู่นิทรรศการเดี่ยวล่าสุดของเขา ชื่อ 連続と非連続の汀で หรือ Continuous and Discontinuous of Migiwa ที่ Otherwise Gallery ย่านโอโมเตซันโด โตเกียว เปิดวันที่ 19 มิถุนายน 2026

คำว่า 汀 หรือ migiwa หมายถึงแนวน้ำที่คลื่นซัดเข้าหาฝั่ง เป็นเส้นแบ่งที่ไม่เคยอยู่นิ่ง น้ำกับแผ่นดินพบกันตรงนั้นใหม่ทุกครั้งที่คลื่นเข้ามา Shigeta ใช้ภาพนี้แทนรอยต่อระหว่างความจริงที่ต่อเนื่องไม่ขาดสาย กับข้อมูลดิจิทัลที่ถูกหั่นเป็นหน่วยย่อยไม่ต่อเนื่อง

ผลงาน 電気海岸の唄 (2025-2026) ของ Yusuke Shigeta บนหินธรรมชาติ

ในห้องจัดแสดงมีทั้งงานบนหินอย่าง Hello World และ 電気海岸の唄 หรือบทเพลงแห่งชายฝั่งไฟฟ้า ที่ทำขึ้นระหว่างปี 2025 ถึง 2026 ไปจนถึงงานจัดวางชิ้นใหม่ที่ใช้โปรเจกเตอร์ หินธรรมชาติ และแผ่นเสียงประกอบกัน แสงที่ฉายลงบนหินทำให้พิกเซลดูเหมือนมีลมหายใจ ทั้งที่มันคือภาพนิ่งบนวัสดุที่ไม่ขยับ

สิ่งที่ทำให้งานของเขาต่างจากศิลปะดิจิทัลทั่วไป คือเขาไม่ได้พยายามทำให้เทคโนโลยีดูล้ำ ตรงกันข้าม เขาพามันถอยกลับไปหาความช้า ความหนัก และความเงียบของวัตถุ คล้ายกับที่ Mariko Mori เคยใช้เทคโนโลยีเพื่อพูดถึงสิ่งที่มองไม่เห็น Shigeta ก็ใช้พิกเซลเพื่อพูดถึงเวลาที่เรามองข้าม

คลื่นลูกหนึ่งซัดเข้าฝั่งแล้วถอยกลับ ทิ้งเส้นบางๆ ไว้บนทราย ก่อนลูกต่อไปจะมาลบมันอีกครั้ง บางที ภาพดิจิทัลที่เราเลื่อนผ่านวันละพันภาพ ก็อาจไม่ต่างจากเส้นนั้น

ติดตามผลงานของ Yusuke Shigeta ได้ที่เว็บไซต์ของศิลปิน shigetayusuke.com

อ้างอิง: นิทรรศการ Continuous and Discontinuous of Migiwa, Otherwise Gallery via PR TIMES

Photo credit: Yusuke Shigeta / Otherwise Gallery via PR TIMES

แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด